جزئیات و پارامترهای محصول
نام چینی: L-کارنیتین
نام خارجی: L-Carnitine; L-CN; (R)-3-کربوکسی-2-هیدروکسی-N,N,N-تری متیل-1-پروپانامینیوم نمک داخلی
نام مستعار: L-کارنیتین; ال-کارنیتین؛ ویتامین BT؛ ال-کارنیتین؛ L - - هیدروکسی - - تری متیل آمونیوم بوتیریک اسید، (R) -3-کربوکسی-2-هیدروکسی-N، N، N-تری متیل آمونیوم نمک
فرمول شیمیایی: C7H15NO3
وزن مولکولی: 161.20 (بر اساس جرم اتمی نسبی بین المللی 2011)
شماره ورود به سیستم CAS: 541-15-1
شماره ورود EINECS: 208-768-0
نقطه ذوب: 197 تا 212 درجه
نقطه جوش: 287.5 درجه
حلالیت در آب: 250 گرم در 100 گرم
چگالی: 0.64 گرم بر سانتی متر ³
شکل ظاهری: پودر کریستالی یا کریستالی سفید با بوی خفیف ماهی
کاربرد: به طور گسترده به عنوان یک افزودنی غذایی در غذای نوزادان و کودکان نوپا، غذای کاهش وزن، غذای ورزشکاران، مکمل های غذایی برای افراد میانسال- و سالمندان، تقویت کننده های غذایی برای گیاهخواران و افزودنی های خوراک دام استفاده می شود.
توضیحات امنیتی: S26, S36, S37/39
نماد خطر: Xi
شرح خطر: R36/37/38
تحقیق در مورد تاریخچه مختصر
از سال 1953، L-کارنیتین در ستون شاخص ویتامین BT در چکیده های شیمیایی آمریکایی ذکر شده است.
در سال 1958، فریتز کشف کرد که ال-کارنیتین نقش مهمی در اکسیداسیون اسیدهای چرب با زنجیره بلند در بافت‌های قلب و ماهیچه ایفا می‌کند، که می‌تواند سرعت - متابولیسم اکسیداسیون چربی را افزایش داده و مصرف چربی توسط سلول‌ها (میتوکندری) را تسریع کند.
در سال 1973، Engel و Angeliui اولین مورد کمبود L{1}}کارنیتین را گزارش کردند و آن را با کارنیتین درمان کردند [13]. پس از آن، چندین سندرم بالینی مرتبط با کمبود کارنیتین و کمبود کارنیتین اولیه به ارث رسیده از ژن های اتوزومال مغلوب، از جمله کمبود سیستمیک کارنیتین (SCD) و کمبود کارنیتین میوپاتیک (MCD) گزارش شد.
در دهه 1980، ال-کارنیتین به عنوان یک کالا در خارج از کشور به بازار عرضه شد و در نسخه بیست و دوم داروسازی ایالات متحده گنجانده شد.
در سال 1980، Rebouche و Engel برای اولین بار مکانیسم و فرآیند سنتز L-کارنیتین را در موجودات زنده توضیح دادند که شامل سه مرحله و شش عامل اساسی است: L-لیزین، متیونین، نیاسین، ویتامین C، ویتامین B6، آهن، و غیره.
در سال 1985، کنفرانس بین‌المللی تغذیه که در شیکاگو برگزار شد، L-کارنیتین را به‌عنوان یک ماده مغذی ضروری برای شرایط خاص. 22 طبقه‌بندی کرد.
در دسامبر 1988، فرانسه اجازه داد از ال-کارنیتین به عنوان یک تقویت کننده تغذیه در غذای نوزادان و غذاهای معمولی استفاده شود.
در 6 ژانویه 1989، دولت فرانسه نظر سال 1988 خود را تکرار کرد که ال{3}}کارنیتین یک ماده مغذی چند منظوره است و می توان به ازای هر 1000 کالری، 100 میلی گرم کارنیتین اضافه کرد.
در 14 سپتامبر 1990، دولت سوئیس حداکثر حد مجاز خوراکی L-کارنیتین را 600 میلی گرم در روز تعیین کرد.
در 24 مارس 1993، کمیته بررسی کارشناسان ایالات متحده، ال-کارنیتین و نمک های آن را به عنوان مکمل های غذایی ایمن برای بزرگسالان با دوز روزانه 20 میلی گرم به ازای هر کیلوگرم وزن ارزیابی کرد. بیش از حد این دوز ممکن است باعث ناراحتی دستگاه گوارش شود.
در 13 مه 1993، سازمان غذا و داروی ایالات متحده حکم داد که کارنیتین چرخش راست دست و مخلوط مواد GRAS محسوب نمی شوند و فروش آنها را ممنوع کرد [37] و کارنیتین دست راست یک بازدارنده رقابتی است.
در سال 1995، اتحادیه اروپا استفاده از ال-کارنیتین را در منابع مختلف خوراک دام تأیید کرد.
در سال 1996، شانزدهمین کمیته فنی ملی برای استانداردسازی افزودنی‌های غذایی در چین استفاده از ال-کارنیتین را در نوشیدنی‌ها، نوشیدنی‌های لبنی، بیسکویت، نوشیدنی‌های جامد و شیرخشک تأیید کرد.
در مارس 2000، «تولید آنزیمی ال-کارنیتین»، یک پروژه تحقیقاتی کلیدی علمی و فناوری ملی که توسط دانشکده مهندسی زیستی در دانشگاه جیانگ‌نان در چین انجام شد، بازرسی پذیرش ملی را گذراند.
در سال 2003، ال-کارنیتین توسط سازمان بین المللی بهداشت چاقی به عنوان بی خطرترین و بدون عوارض جانبی مکمل غذایی کاهش وزن شناخته شد.
خواص فیزیکوشیمیایی
ظاهر آن عدسی کریستالی سفید یا پودر ریز شفاف سفید با بوی خاص ماهی است. بسیار محلول در آب، اتانول و متانول، کمی محلول در استون، نامحلول در اتر، بنزن، کلروفرم و اتیل استات. بسیار مرطوب کننده، در معرض هوا می تواند رقیق شود یا حتی مایع شود. می توان آن را به مدت بیش از 1 سال در محلولی با pH 3-6 قرار داد و دمای بالای 200 درجه را تحمل کرد. پیوندهای ترکیبی و گروه های اتصال آن حلالیت و جذب آب خوبی دارند.
چرخش ویژه: -30 ± 1 درجه (غلظت: 1.0 گرم در 100 میلی لیتر). حلال: آب؛ طول موج نور: 589.3 نانومتر; دما: 23 درجه)
گرمای احتراق (KJ/mol): 39.8
مقدار لگاریتمی روغن{0}}ضریب تقسیم آب (اکتانول/آب): 4.47
عملکرد فیزیولوژیکی
ال-کارنیتین به طور گسترده در طبیعت وجود دارد، با سطوح بالایی از کارنیتین در بافت عضلانی. آزمایشات روی حیوانات نشان داده است که غلظت L-کارنیتین در غده فوق کلیوی بالاترین است و پس از آن قلب، استخوان ها، ماهیچه ها، بافت چربی و کبد قرار دارند. ال{4}}کارنیتین آزاد از طریق ادرار دفع می شود. بدن انسان از طریق دریافت رژیم غذایی و/یا سنتز درون زا به کارنیتین نیاز دارد. کبد و کلیه انسان از لیزین و متیونین به عنوان مواد خام برای سنتز کارنیتین استفاده می کنند، در حالی که به کمک VC، نیاسین، VB6 و آهن نیز نیاز دارند. VC برای بیوسنتز کارنیتین ضروری است و در بین همه کوفاکتورهای تغذیه ای، VC بیشترین تاثیر را بر سرعت بیوسنتز کارنیتین دارد. شواهد تجربی وجود دارد که نشان می‌دهد نرخ بیوسنتز کارنیتین در کلیه خوکچه‌های هندی با کمبود ویتامین 8 تا 10 برابر کاهش می‌یابد و قلب و ماهیچه‌های اسکلتی نسبت به آن حساس هستند. غلظت کارنیتین در بافت حیوانات فاقد VC تا 50 درصد کاهش یافت. آهن همچنین در پاسخی که نیاز به VC دارد مورد نیاز است و غلظت کارنیتین در بافت کبد و قلب موش های باردار مبتلا به کمبود آهن به میزان قابل توجهی کاهش می یابد.
حوزه های کاربردی
در دهه 1970 گزارش هایی مبنی بر استفاده از کارنیتین برای درمان چاقی و کاهش وزن وجود داشت. ال-کارنیتین یک ماده فعال کاهش وزن عالی و جزء طبیعی رژیم غذایی است. عملکرد اصلی آن کمک به اسیدهای چرب با زنجیره بلند{4}} برای انجام اکسیداسیون بتا است که برای استفاده بدن از چربی، از جمله سوزاندن چربی اضافی برای انرژی بدون هیچ گونه عوارض جانبی، مفید است. در عین حال باید به ورزش های تقویتی برای مصرف چربی های انباشته شده در بدن و دستیابی به کاهش وزن توجه شود. این روش به یک روش کاهش وزن تعلق دارد که نیازی به رژیم غذایی، بی اشتهایی، خستگی یا اسهال ندارد. نتایج تجربی مربوطه نشان داد که با حفظ سبک زندگی و عادات غذایی اولیه خود، مصرف ال{8}}کارنیتین به طور مداوم طبق دوز تجویز شده محصولات بهداشتی به مدت 35 روز، وزن، دور کمر، دور باسن، کل چربی بدن و ضخامت چربی زیر جلدی در نقاط مختلف کاهش یافت. پس از انجام آزمایش، استقامت ورزش آزمودنی ها کاهش پیدا نکرد و هیچ گونه اختلالی در شاخص های مختلف علائم بالینی قبل و بعد از آزمایش مشاهده نشد.
تگ های محبوب: l-مواد خام کارنیتین، چین l-کارنیتین تولید کنندگان، تامین کنندگان، کارخانه مواد خام, CAS 54 31 9, CAS 77 09 8, CAS 84485 00 7, فنل فتالئین ۷۷ ۰۹ ۸, پودر خالص فنول فتالئین, ماده اولیه فنول فتالئین
